Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Θεσσαλίας (Ε.Σ.ΠΕ.Θ.)

ΕΣΠΕΚΜ: Από Στρατιωτικός… Βουλευτής ;;;

του Δημήτρη Καμπουρίδη
Γεν.Γραμματέα της Ε.Σ.ΠΕ.Κ.Μ.

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη μερίδα Ελλήνων που πιστεύουν ότι κύριοι υπεύθυνοι για την άθλια κατάσταση, οικονομική και άλλη, που επικρατεί στη χώρα, υπεύθυνοι είναι οι πολιτικοί και οι… συνδικαλιστές. Οι Στρατιωτικοί τα τελευταία χρόνια μέσω των Ενώσεων και των Ομοσπονδιών τους, άρχισαν να αποκτούν «φωνή», να διεκδικούν πράγματα, να προβάλουν τα προβλήματα τους αλλά και να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Ο φόβος όμως των «συνδικαλιστών» Στρατιωτικών είναι και πρέπει να είναι, να μην περάσει στην κοινωνία η άποψη ότι και αυτοί είναι απλά ακόμα μία μερίδα εργαζομένων που συνδικαλίσθηκαν. Δυστυχώς σε μεγάλο μέρος Ελλήνων και μόνο το άκουσμα της λέξης «συνδικαλισμός» προκαλεί πολύ άσχημες σκέψεις. Αυτό λοιπόν πρέπει από την αρχή οι «συνδικαλιστές» Στρατιωτικοί να το περάσουν σαν μήνυμα. Οι Ενώσεις δηλαδή και οι Ομοσπονδίες των Στρατιωτικών σε καμία περίπτωση δεν είναι και δεν θα γίνουν αυτό που θεωρούν πολλοί σαν κακή έννοια του συνδικαλισμού.

Η δουλειά των συνδικαλιστών θα έπρεπε να είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η προστασία τους από τις αυθαιρεσίες του εργοδότη. Σύμφωνα, όμως, με την εμπειρία, δυστυχώς έχουμε δει μεγάλη μερίδα των συνδικαλιστών να προσπαθούν απλά για την προστασία των συντεχνιακών τους συμφερόντων και να ενδιαφέρονται μόνο για την προώθηση των δικών τους προσωπικών φιλοδοξιών. Κάποιος για παράδειγμα θέλει να διατηρήσει την εξουσία που έχει και να ανέλθει συνδικαλιστικά. Άλλος πάλι θέλει να γίνει βουλευτής και, με τα κατάλληλα προσκυνήματα, υπουργός. Κάποιος άλλος πάλι θέλει να γίνει ευρωβουλευτής και κάποιος άλλος που είναι ενταγμένος σε κάποιο κόμμα, θέλει να ανέβει στην κομματική ιεραρχία.

Οι παραπάνω φιλοδοξίες θα μπορούσαν να είναι θεμιτές και ευγενείς. Θα ήταν όμως όταν δεν θα επιδιώκονται εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, όπως συμβαίνει στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Σε πολλές περιπτώσεις η απερισκεψία και η σκόπιμη κακή πολιτική των συνδικαλιστών έχουν αποτελέσματα που θίγουν άμεσα τα συμφέροντα των εργαζομένων τα οποία υποτίθεται ότι προωθούν. Υπάρχουν θλιβερά παραδείγματα περί τούτου.

Όλα αυτά λοιπόν είναι επικίνδυνα «μονοπάτια» που θα πρέπει να αποφύγουν οι Στρατιωτικοί που συμμετέχουν στις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες. Προκειμένου ο Στρατιωτικός «συνδικαλισμός» από τώρα στο ξεκίνημα του να μπει σε σωστό δρόμο είναι αναγκαίο να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα και από τώρα να ληφθούν κάποιες αποφάσεις και μέτρα που θα «κόψουν την όρεξη» εκείνων που θα σκεφτούν να συμμετέχουν σε αυτές τις νέες κινήσεις των Στρατιωτικών, απλά με σκοπό να προωθήσουν τον εαυτό τους.

Έτσι τώρα που είναι αρχή, ίσως θα έπρεπε να ληφθούν κάποια μέτρα προκειμένου οι Στρατιωτικοί να μη «κυλήσουν» ποτέ στην κακή έννοια του συνδικαλισμού. Για παράδειγμα θα πρέπει να μπει μια ασφαλιστική δικλείδα, που θα περιορίζει τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Ενώσεων και των Ομοσπονδιών των Στρατιωτικών, να κατέρχονται στις εκλογές (Αυτοδιοικητικές ή Εθνικές). Αυτό θα μπορεί να γίνει πάρα μόνο αν περάσει ορισμένο χρονικό διάστημα, π.χ. μια τετραετία, μετά την τελευταία θητεία τους σε Ένωση Στρατιωτικών. Το μέτρο αυτό θα μειώσει το κίνητρο για λαϊκισμούς και επίσης δεν θα μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση, όπως συμβαίνει κάποιες φορές σε άλλους κλάδους όπου ακούγεται ότι χρηματοδοτούνται συνδικαλιστές από ιδιώτες και επιχειρηματίες.

Βέβαια ακόμα κι αν δεν υπάρχει επίσημα «εμπόδιο» κάποιων να μεταπηδήσουν από τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες Στρατιωτικών στην κεντρική πολιτική σκηνή, ο Έλληνας Στρατιωτικός αλλά και ο απλός πολίτης, έχει την κρίση και το αισθητήριο να καταλάβει και να γυρίσει την πλάτη σε αυτόν που ποτέ ουσιαστικά δεν ενδιαφέρθηκε για τον Στρατιωτικό αλλά μόνο για το προσωπικό του συμφέρον. Όλοι μπορούμε να εντοπίσουμε αυτούς που από την αρχή έχουν σκοπό να πατήσουν στην πλάτη των υπολοίπων για να ανέβουν αυτοί. Εύκολα πια ξεχωρίζουμε εκείνους που κάνουν αυτοσκοπό τους την προβολή του εαυτού τους και όχι των προβλημάτων ή των αιτημάτων των Στρατιωτικών.

Κάτι άλλο που πρέπει να ξεκαθαριστεί από τώρα και να διασφαλιστεί είναι ότι οι Στρατιωτικοί που δραστηριοποιούνται ενεργά στις Ενώσεις, ποτέ δεν θα διεκδικήσουν να εξαιρούνται από την υποχρέωση παρουσίας τους στην Υπηρεσία, ούτε καν να ζητήσουν μειωμένο ωράριο. Ο Έλληνας Στρατιωτικός που θέλει να προσφέρει στον συνάδελφο, πρέπει να το κάνει στον ελεύθερο του χρόνο και όχι εις βάρος της εργασίας του. Σίγουρα έχετε ακούσει για συνδικαλιστές κάποιων κλάδων που δεν έχουν δουλέψει ποτέ, αλλά αμείβονται πάντα και παντοιοτρόπως. Αυτό πρέπει να μην υπάρχει ούτε καν σαν σκέψη για τις Ενώσεις Στρατιωτικών.

Αυτά βέβαια είναι μόνο κάποια από τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε από τώρα να διαχωριστεί οι θέση των «συνδικαλιστών» των Στρατιωτικών από κάποιους άλλους συνδικαλιστές. Άμεσα πρέπει να εξεταστούν αυτά τα ζητήματα και να ληφθούν ανάλογες αποφάσεις από τις Ενώσεις και τις Ομοσπονδίες Στρατιωτικών. Οι Στρατιωτικοί χρειάζονται ένα γνήσιο «συνδικαλιστικό» κίνημα και όχι συντεχνίες, κομματικές οργανώσεις και πονηρούληδες υποκριτές που δουλεύουν για το δικό τους συμφέρον.

πηγη: http://espekm.gr/home/?p=1224

Βρίσκεστε εδώ: Home Άρθρα ΕΣΠΕΚΜ: Από Στρατιωτικός… Βουλευτής ;;;